De Siberische tijger of amoertijger is een natuurwonder. Het is trouwens de grootste katachtige die er is. Een mannetje kan ruim 2,8 meter lang worden en het dier weegt gemiddeld zo’n 150 tot 250 kg.

Helaas komt deze grote poes bijna niet meer voor in het wild. Zijn natuurlijke leefomgeving is het Verre Oosten, vaak in zeer barre omstandigheden. Hij heeft zich hier ook helemaal aan aangepast, met een dichtere wintervacht, die lichter gekleurd is dan die van andere tijgers. Ook de stevige vetlaag van zo’n 5 cm langs zijn flanken en zijn buik beschermt hem tegen de ijzige wind en temperaturen die soms onder de -40°C duiken.

De rode vari’s zijn nogal luidruchtige kereltjes. Deze halfaapjes gebruiken hun schel klinkende stem om via een twaalftal geluiden te communiceren met elkaar.

Rode vari’s herken je aan hun zwarte kop, buik, poten en staart, rode rug en witte streep in hun nek. Kijk zeker eens omhoog, want het zijn echte klimmers. Ze voelen zich het meest op hun gemak in hoge bomen, zo’n 10 à 20 meter boven de grond.

Hun naam is alvast veel enger dan hun uiterlijk. Want eerlijk: deze doodshoofdapen zien er best schattig uit! Ze communiceren op heel wat verschillende manieren. Zo spelen de witte wenkbrauwen een belangrijke rol. Fronst het doodshoofdaapje zijn wenkbrauwen? Dan is hij boos. Spert hij zijn ogen net ver open? Dan dreigt er gevaar.